Krępsk

Grodzisko wyżynne kształtu dość regularnego owalu otoczone pierścieniowatym wałem, rysującym się najbardziej czytelnie od południa, od strony nasady półwyspu, którędy biegło jedyne dojście do obiektu. Wał jest tu wypiętrzony od strony majdanu na wysokość ok. 5 m, natomiast od zewnętrznej podstawy ok. 8 m. W tej też części u podnóża wału rysuje się fosa, tworząca nieckowate zagłębienie przecinające poprzecznie górną płaszczyznę półwyspu.

Faza I: Wał zbudowany był w konstrukcji drewniano-ziemnej. Jądro tworzył nasyp składający się z wielu przewarstwień gliny i piasku (w części zachodniej) oraz wyłącznie piasku (w części południowej) ze śladami konstrukcji drewnianych tworzących, w niektórych partiach wału dość wyraźnie czytelną, aczkolwiek nieregularną konstrukcję rusztową. Wał licowany był na zewnątrz płaszczem kamiennym, osiągał szerokość od 12,0 do ok. 16 m. Przed obiektem odsłonięto około 9 m szerokości fosę zagłębioną na około 1-2 m w naturalne podłoże. Powierzchnia grodu wynosiła 5500 m2, w tym obwałowania ok. 3000 m2, natomiast wnętrze obiektu ok. 2500 m2. Zabudowa wewnętrzna skupiała się wyłącznie u podnóża wału, gdzie biegł jeden rząd domostw, zagłębionych w ziemię na 1-1,6 m, usytuowanych w pasie o szerokości 4,5-5,5 m. W e wnętrzu jednego z nich odkryto kamienne palenisko. 

Faza II: Nadal funkcję pełni wał zbudowany w starszej fazie funkcjonowania grodu. Jedynie w części południowej został nieznacznie przebudowany. Wał u podstawy, po przebudowie wynosił 20-21 m. Zniszczeniu uległy obiekty mieszkalne, u podnóża wału zarejestrowane nowe obiekty naziemne. Usytuowane został w pasie ok. 6 m. Powierzchnia grodu wynosiła 5500 m2, w tym obwałowania ok. 3300 m2, natomiast wnętrze obiektu 2200 m2.

Niesłabin

Położenie: Na wsch. od N., przy skrzyżowaniu dróg Niesłabin-Rudunek-Zbrudzewo. Grodzisko stożkowate (?) (zapewne pierwotnie wklęsłe?). W 1888 r. znacznie już rozwiezione. S. Suchecki przypuszczał na podstawie pozostałej części, iż mogło mieć do 60 kroków (czyli ok. 55 m) średnicy. Oczyściwszy profil znalazł ślady „głębokich ognisk", czyli zapewne jam.

(SiM. t. 4, s.184)

Młynkowo

Położenie: 1100 m na pn. od Młynkowa, 100 m od lewego, wschodniego brzęgu Mogilnicy, przy wschodniej stronie drogi z Młynkowa do Wilczyna, na wysokim gliniastym wzgórzu otoczonym z trzech stron bagnem. Grodzisko stożkowate (?), czworoboczne. Wymiary górą: 22 m, wys. 13 m. Wg notatki w Muz. Arch. w Poznaniu długość boków grodziska przy podstawie wynosi 52 m, 42 m, 46 m oraz 35 m. Być może chodzi tu o grodzisko wyżynne ze słabo zachowanymi wałami, stąd zaliczono je błędnie do grupy grodzisk stożkowatych. Zawartość warstw kulturowych grodziska wyklucza możliwość powiązania go z późniejszymi obiektami stożkowatynri. W ścianach znaleziono dużo tłuczonych kamieni, węgiel drzewny oraz fragment bruku kamiennego. Na szczycie grodziska przy jego zewnętrznej krawędzi do pd. widnieją ślady wału o wys. do 0,60 m.

 (SiM. t. 4, s. 106-107)

Korytnica

Grodzisko wklęsłe o średnicy kotlinki 60 m, a szerokości wału 7 m (ryc. 83).

(SiM. t. 3, s. 120)