Na samej powierzchni stanowiska znajdowane były liczne ułamki naczyń ceramicznych, połupanych kamieni i nawarstwień kulturowych.
Ceramika naczyniowa, relikty półziemianki owalnej o wymiarach 3,55 x 2,48 m.,  grot strzały, nóż, kabłąk wiadra. W wykopie III odkryto zarys budynku pół-ziemiankowego (ryc. 38-39) o wymiarach 3,55 x 2,48 m, miąższości 0,35 o profilu nieckowatym; w wypełnisku znajdowała się ceramika i kości zwierzęce.

Grodzisko położone jest ok. 750 m na północ od zabudowań wsi Maciejewo, na wąskim przesmyku po wewnętrznej stronie dużego zakola rzeki Wierzycy. Grodzisko zostało silnie zniszczone przez orkę. Przypuszczalnie gród posiadał rozmiary 40x75 m. Pozostałościami wałów są dwa poprzeczne garby na linii północ-południe, broniące dostępu do grodziska od strony wschodniej i zachodniej. Od strony północnej i południowej granice grodziska wyznaczają naturalne strome zbocza nad rzeką Wierzycą.

Prowadzono badania sondażowe  przez A. Wapińskiej i J. Podgórskiego w 1972 roku. Założono 5 wykopów o łącznej pow. 32 m2 zlokalizowane w części środkowej i NE oraz SW. Na podstawie analizy materiału ceramicznego grodzisko zostało datowane na VI- VII wiek.